روان شناسی دین از دیدگاه خبرگزاری های داخلی

تعریف روانشناسی دین عبارت است از : بررسی و مطالعه روانشناختی دین. روانشناسی دین می­خواهد بررسی و تبیین کند که به لحاظ روانشناختی دین چیست؟ چرا انسان دیندار است یا نیاز وی به دین از کجا سرچشمه می­گیرد؟ دین با چه ساختار یا ساختارهای روانشناختی مرتبط است؟ چه ارتباط یا ارتباطهایی با دیگر ساختارهای روانشناختی دارد؟ عواقب و پیامدهای دین به لحاظ روانشناختی چیست؟ در سطح فرد، دین و مفاهیم دینی چگونه شکل می گیرد و طی چه فرایندی تحول می­یابد؟ آیا زیربنا یا اساس زیست شناختی و عصب شناختی برای دین وجود دارد؟ اگر بله این زیربنا چیست و کجا است؟

 

هدف این گروه پژوهشی از یک سو بررسی و مطالعه عوامل روانشناختی گرایش به دین، عوامل روانشناختی موثر در کیفیت دینداری، آثار دینداری در روان انسانها و  بررسی همه جانبه روندهای گوناگون زیست شناختی و روانشناختی است که بر رشد و پویایی پدیده­های دینی در زندگی­های فردی حاکم هستند. از سوی دیگر هدف این گروه پژوهشی مطالعه، تحقیق، فهم، توضیح و تبیین نقشی است که دین در رفتار و زندگی فردی و اجتماعی افراد ایفا میکند .

 

ماموریت این گروه پژوهشی عبارت است از طراحی، سازماندهی و اجرای پروژه های پژوهشی بنیادی و توسعه ای در خصوص بررسی و تبیین نقش دین در زندگی فردی و اجتماعی افراد و نیز جمع آوری، بررسی، نقد، آموزش و نشر دیدگاهها و رویکردهای نظری موجود در خصوص روانشناسی دین.

موضوعات مورد علاقه و بررسی در این گروه شامل زیر موضوعاتی از قبیل ساختارها و فرایندهای روانشناختی درگیر در دین مانند شناخت، عواطف، انگیزش، ادراک، توجه، بنیادها و زیربناهای زیست شناختی و عصب شناسی دین، پیامدهای روانشناختی دین مانند سلامت و  بهداشت روان، تصور از خدا، تحول دینداری در چرخه حیات (از کودکی تا سالمندی)، تعامل و روابط دین با مولفه های تاثیر گذار بر فرایندهای روانشناختی مانند فرهنگ و عوامل اجتماعی، سنجش و اندازه گیری و آزمون سازی، ارزشهای دینی و معنوی، تعاملات دین و معنویت، تمایلات معنوی و نیازهای معناگرایی، دریافتهای فراشناختی مانند شهود و الهام و فرایندهای فرا روانشناختی می باشد.